Naar de kroeg

 

Daar gaat ie dan. Kuif omhoog, de mooiste broek aan, het lekkerste geurtje royaal gebruikt en natuurlijk zonder jas. Janus gaat naar de kroeg. Op zoek naar leuke vrienden en vriendinnen.

Ik schrik wakker en kijk hoe laat het is. Oeps, pleegzoon Janus zou al thuis moeten zijn. Shit, nee, zijn fiets staat er niet. Zijn bed is nog onbeslapen. Zijn telefoon staat uit. Ongerust duik ik mijn bed weer in. Slapen lukt niet, luisteren wel. Na een klein half uurtje hoor ik gelukkig de poort klapperen. Hè, hè, hij is thuis. Janus komt meteen naar boven, even kijken bij mij. Hij is poeslief. “Duizend keer sorry”, zegt hij. Ik brom maar wat. “Marieke is meegekomen. Ze blijft slapen. Ze heeft de trein gemist en nu kan ze niet naar huis. Ik kan haar toch niet op straat laten slapen?” “Wie is Marieke?” vraag ik. Voordat het hele huis wakker is, heeft Janus ervoor gezorgd dat Marieke heerlijk in het logeerbed kan slapen.

De volgende morgen ontmoet ik Marieke. Een vriendelijk meisje dat zich ongemakkelijk voelt en snel naar huis wil gaan. “Tja…” zegt Janus als ik hem om uitleg vraag. “Jullie hebben mij ook niet in de kou laten staan toen ik klein was!”

Ineke

 


Tags: ,