Boerderij

De jeugdzorg is aan het reorganiseren. We moeten anders werken, maar ook bezuinigen. Niemand is nog zeker van zijn baan. Het is in de jeugdzorg momenteel niet anders dan op een boerderij. De zwakken en de kreupelen worden geslacht, zodat we de strenge winter kunnen overleven, maar wie inzet toont en kwaliteiten bezit, mag blijven.

Dus is het een drukte van jewelste en iedereen is laaiend enthousiast. Over van alles. Kantoren sluiten? Jezelf verantwoorden met tijd schrijven? Uitgebreider rapporteren? Thuiswerken? Dat alles gaat de zorg enkel maar verbeteren. Ja ja, tralala. Want stel je voor dat je niet met de kudde mee kunt komen.

We zijn niet de enige, hoor. Deze overlevingsdrang doet zich ook bij andere instellingen voor. Dus heeft iedereen het ook nog druk met het organiseren en bezoeken van meetings, ‘TED-talks’ en gratis workshops. Zien en gezien worden. Vooral door bestuurders, die zijn zich immers aan het voorbereiden op de komende winter.

Maar de tijd die ik kwijt ben aan tijd schrijven? De tijd die ik op een meeting rondloop? Die tijd kan ik niet op gesprek op een school of het bezoek bij moeder begeleiden. Dus ga ik maar gewoon aan het werk, doen waar ik in mijn ogen voor ben aangenomen. Ik zie wel of dat gewaardeerd wordt en of ik dat volgend jaar nog mag doen.


Tags: ,