Boerenkool met stip op 1

Samen eten is niet meer zo vanzelfsprekend. Drie kinderen wonen al niet meer thuis. Bij een feest of zomaar op een zondagmiddag treffen ze elkaar bij ons. We gebruiken de maaltijden dan vaak om rare en bijzondere herinneringen op te halen. Een aantal daarvan, de echte hits, komen iedere keer terug.

Op 5: vliegende boterham. Loes gooide deze tijdens een drukke maaltijd door de kamer. We waren de boterham kwijt en vonden hem de volgende dag terug, tussen de blaadjes van een varen op de vensterbank.

Op 4: moeder in de supermarkt. De moeder van Michael bleef minstens twee uur binnen, onder andere om de prijzen van luiers te vergelijken (“Zo goedkoop hier!”). Met zijn vieren stonden we buiten op haar te wachten. Michael liep steeds naar binnen om zijn moeder aan te sporen, en weer naar buiten om ons te vertellen wat ze allemaal deed.

Op 3: briefjes. Als iedereen ’s avonds in bed lag, gingen de kinderen stiekem bij elkaar op bezoek en schoven ze geheime en actievragende briefjes onder elkaars slaapkamerdeur door: “Kom naar mijn kamer” of “Ik heb snoep”.

Op 2: plantenspuit. Ik was heel boos op Michael die voor de zoveelste keer de meiden natspoot met de plantenspuit. Ik wilde hem natspuiten, maar hij was razendsnel. Het werd een hardloopwedstrijd door de woonkamer en om de tafel heen. Onder de tafel zaten twee meiden te gieren van de lach.

Met stip op 1: boerenkool. Naomi begon ermee. Ze gooide een kleine flats boerenkool in mijn richting. Ik was woedend, niet pedagogisch boos, maar gewoon woest. Ik gooide boerenkool in haar richting, tegen de deur en op de grond. Hoewel dit een absolute hit is, die gegarandeerd iedereen aan het lachten maakt, is mijn lach die van een boer met kiespijn. De hoogste tijd voor een nieuwe nummer 1.

 


Tags: ,