Pleegouder als behandelaar

In het gezin van Eline en Ben woont Barry, een jongen met een crimineel verleden die van de rechter Multidimensional Treatment Foster Care (MTFC)(1) kreeg opgelegd als straf. Barry zal ongeveer 6 tot 9 maanden bij hen wonen en daarna teruggaan naar zijn ouders of naar een pleeggezin. Eline krijgt betaald voor haar opvoedouderschap en is onderdeel van een behandelteam. Zij vertelt over haar gezinssituatie.

Wat is de samenstelling van uw gezin?
Eline (37) en Ben (40) hebben samen twee kinderen, Jesse (5) en Bas (3). Barry (15) woont nu twee maanden in hun gezin. Hij is de tweede jongen die via MTFC bij hen geplaatst is. Eerder was Joshua bij hen. Joshua is terug¬gegaan naar zijn ouders en ook Barry zal waarschijnlijk na zijn behandeling weer thuis gaan wonen. Eline: “Het is van het begin af aan duidelijk geweest dat de plaatsing meteen wordt stopgezet, als die op welke manier dan ook ten koste gaat van onze kinderen. Het loopt eigenlijk heel goed. De kinderen zijn soms echte ijsbrekers.”

Hoe kwam u ertoe om pleegouder te worden?
“Ik heb zelf een prachtige jeugd gehad, die gun ik een ander kind ook. Misschien kiezen we ooit nog voor reguliere pleegzorg. Wij hebben gekozen voor MTFC door een advertentie in de krant. Ik zag hierin de mogelijkheid om leerervaringen op te doen.”

Hoe reageerde uw omgeving en familie op het pleegouderschap?
“Het is natuurlijk een moeilijke doelgroep en een intensief programma, waaraan ik zelf redelijk blanco begon: ‘Maar eens kijken hoe dit in mijn gezin past’. Mijn familie en vrienden reageerden toch vooral met angst: ‘Waar ga je aan beginnen? Wat kan dit aan jullie leuke gezinnetje toevoegen?’ Nu zijn ze bijna allemaal om. Barry gaat overal mee naar toe en zowel Joshua als Barry gedragen zich in gezelschap voorbeeldig. Door de gespreksgroep met andere opvoed¬ouders is mijn netwerk zelfs uitgebreid.”

Hoe ziet uw begeleiding eruit en voorziet die in de behoefte?
“Als opvoedouders zijn we onderdeel van een heel behandelteam, we hebben vaak telefonisch overleg. Het team is 24 uur per dag voor ons bereikbaar. Wekelijks ontmoet ik andere opvoedouders in de opvoedoudergroep, waar we ervaringen uitwisselen. De begeleiding is heel intensief, maar ik vind het heerlijk om zoveel te leren. Eigenlijk zou ik nog wel wat trainingen tussendoor willen volgen om scherp te blijven.”

Waar heeft u steun bij nodig, waar bent u onzeker over?
“Het programma is vrij strak en ik betrap me er weleens op dat ik iets te soepel word: hij gaat iedere dag op tijd naar bed en nu is hij vijf minuten te laat? Dan vind ik het eigenlijk kinderachtig om daar consequenties aan te verbinden. Dat is wel een onderdeel van het programma en daar moet ik scherp op blijven.”

Hoe ziet het contact met ouders en familieleden eruit?
“Als opvoedouder heb je geen contact met de ouders of andere familieleden. Ik heb ze een keer ontmoet op kantoor. De contacten worden geregeld met de gezinsbegeleider.”

Welke praktische problemen komt u tegen?
“Ik vind de behandeling praktisch behoorlijk pittig. Barry moet altijd onder toezicht staan, hij mag nooit ergens alleen naartoe en hij mag nooit alleen thuis zijn. Ik vind dat wij een ideale situatie hebben, omdat Ben thuis werkt. Anders was het organisatorisch bijna niet te regelen. Dan zou Barry met het ophalen en brengen van de kinderen steeds mee moeten gaan. Ik zou dan ook niets kunnen afspreken, omdat Barry soms onverwacht vrij heeft van school. Ik moet altijd mobiel bereikbaar zijn en ik krijg vaak telefoontjes.”

Zijn er momenten waarop u denkt, hier had ik nooit aan moeten beginnen?
“Ik heb nog geen seconde getwijfeld.”

Beschrijf een ervaring die illustreert: daar doe ik het voor?
“Waar ik het vooral voor doe, is dat deze jongeren in ieder geval die periode niet gesloten zitten. Barry ziet hier het leven zoals het ook kan zijn. Iedere maand die hij op deze manier kan doorbrengen, zie ik als een gewonnen maand. Barry doet het heel goed en ik ben zo trots op zijn houding om vanaf nu zijn leven te verbeteren. Hij heeft voor de klas en aan zijn voetbalteam uitgelegd waarom hij bij ons is en waarom hij altijd onder toezicht staat. Joshua heeft zijn periode hier afgesloten met een goede stage en goede schoolresultaten. Dat was echt een positieve afronding. Hij kon met een vervolgopleiding beginnen. Er ging een vrolijke jongen ons huis uit.” <

(1) In het artikel ‘Pleeggezin als behandeling’ ,2012-Mobiel-2, kunt u meer lezen over MTFC.

 


Tags: ,