Herinneringen tastbaar maken

Verpleegkundige Tineke (60) vindt het belangrijk om de geschiedenis van haar pleegdochter Ilse (14) tastbaar te maken met kaartjes, foto’s en plakboeken. Ze kijkt met dubbele gevoelens terug op pleegzorg. Enerzijds is ze trots op de mens die Ilse geworden is, anderzijds heeft ze de nodige obstakels moeten overwinnen.

“Drie maanden voor de geboorte van Ilse wisten mijn partner en ik al dat er een baby in ons gezin zou komen. Een jongen of meisje was nog de vraag. Een eerdere plaatsing van een pleegkind was afgebroken en dat had veel pijn gedaan. Daarom wilden we een heel jong kind opvangen, dat nog niet beschadigd was. Het was nieuw voor pleegzorgorganisatie Kompaan (in Midden-Brabant) om een pleeggezin te zoeken voor een ongeboren baby. De moeder van Ilse heeft zware psychiatrische problemen. Ilse was zeven dagen oud toen we haar op een stormachtige dag mochten ophalen.

Geboortekaartje
We hadden een geboortekaartje gemaakt met de tekst ‘Wees welkom en geniet van het leven’. Op het kaartje staat de naam van Ilse en van haar geboortemoeder. Ook onze namen en die van onze dochters staan erop, met de tekst: ‘Wij zijn blij met haar’. Zo wilden we de geboorte van Ilse tastbaar maken, want haar moeder kon en deed dat niet. Een geboortekaartje is een houvast voor een kind. Later, op de kleuterschool mochten alle kinderen hun geboortekaartje meenemen. Gelukkig had Ilse er ook een.

Pleegoudervoogdij
In eerste instantie ging het om een vrijwillige plaatsing. Toen Ilse een kleuter was, wilde haar moeder dat Ilse bij haar kwam wonen. Wij en de pleegzorgwerker waren ervan overtuigd dat zij echt niet voor Ilse kon zorgen. Daarom maakten we gebruik van het blokkaderecht. Ilse werd onder toezicht gesteld en mocht bij ons blijven. Toen ze 6 jaar was, kreeg ik de pleegoudervoogdij. Ik ben blij dat we sindsdien niets meer met Jeugdzorg te maken hebben. Zoveel verschillende hulpverleners die zich met ons bemoeiden… Ze bekommerden zich meer om het belang van de biologische moeder dan om het belang van het kind.

Plakboek
Toen ik de pleegoudervoogdij kreeg, stuurden we een kaartje naar vrienden en familie. Pleegoudervoogdij is voor een kind een abstract begrip. Ilse legde het zelf uit als: ‘Mama is nu de baas over mij’. Mama, daar bedoelde ze mij mee. Ilse kreeg veel felicitatiekaarten, die we in een boek plakten. Ze liep dagen met dat plakboek onder haar arm. Van haar klasgenootjes kreeg ze een boek met knutselwerkjes om haar te feliciteren. Pleegoudervoogdij heeft ons allemaal duidelijkheid gegeven. Ook voor haar geboortemoeder was deze regeling een opluchting. ‘Hèhè, nu hoef ik niet meer tegen de voogd te zeggen dat ik Ilse thuis wil’, zei ze letterlijk.

Geboortemoeder
We hebben veel tijd en energie gestoken in de omgang met haar geboortemoeder. Toch voelt het alsof ik daarin heb gefaald. Ik had daar graag meer begeleiding bij gehad. Tot de twaalfde verjaardag van Ilse namen mijn partner en ik de verantwoordelijkheid voor het contact. Daarna wilde Ilse haar geboortemoeder niet meer zien. Nu hebben ze sporadisch contact, vooral via de post. We hebben altijd tegen Ilse gezegd dat ze respect voor haar moet hebben. Zij heeft er immers voor gezorgd dat Ilse een goed leven heeft bij ons.”


Tags: , ,