Gewoon zo

Onze pleegkinderen hebben goed contact met hun moeder. Ze logeren vaak bij haar en mama is bij turnwedstrijden, verjaardagen, feestdagen en schooluitvoeringen altijd aanwezig. De kinderen genieten ervan en vinden hun moeder geweldig. Zelden valt er een onvertogen woord over hun moeder. Nu is mama wel heel bijzonder en ze heeft haar leven niet zo goed op de rails. Net als de kinderen denken dat het beter met haar gaat, gebeurt er vaak toch weer iets wat wij hun als pleegouders voorzichtig moeten uitleggen. We willen hun moeder natuurlijk niet in een kwaad daglicht plaatsen, ook al vinden we dat ze het soms wel erg bont maakt.

Vorige week kwam mama met ons praten. Ze vertelde dat haar huidige relatie ook weer niet goed verliep en dat ze gaat scheiden. We spraken af dat zij het de kinderen zelf zou vertellen als ze bij haar waren. Na het bezoekweekend zaten we klaar om de kinderen op te vangen nadat ze het nieuws gehoord hadden. Toen ze binnen kwamen, was er echter niets anders dan anders. We vonden het maar vreemd en tijdens het eten brachten we het onderwerp voorzichtig ter sprake. De kinderen haalden hun schouders op en legden ons uit dat zij juist daarom bij ons wonen. “Mama is gewoon zo, daar kan zij niets aan doen,” zei de een. “Voor ons verandert er gelukkig niet veel, wij blijven gewoon hier en bij onze vrienden,” voegde de ander er nog aan toe.

 


Tags: ,