Portret van een bevriend pleeggezin

Toen Dana en Paul pleegouders werden van Femke, kwamen ze weleens op het kantoor van de pleegzorgvoorziening voor de bezoekregeling met de moeder van Femke. Daar ontmoette Dana een oude schoolvriendin die ook pleegmoeder bleek te zijn. Het contact werd hernieuwd en had uiteindelijk als resultaat dat er nu in beide pleeggezinnen drie zusjes en een broertje van elkaar wonen, die contact hebben dankzij de vriendschap tussen hun pleegmoeders.

Wat is de samenstelling van uw gezin?
“Ons gezin bestaat uit Dana (39) en Paul (36), Femke (5), Janneke (3) en Stefan (6 maanden). Janneke en Stefan zijn zusje en broertje. In het gezin van mijn vriendin wonen nog twee zusjes van Janneke en Stefan.”

Hoe kwamen jullie ertoe om pleegouder te worden?
“We wilden graag (zorgen voor) kinderen. We hebben het adoptietraject gevolgd, maar kwamen er gaandeweg achter dat adoptie niet bij ons past. We kwamen tot de conclusie dat we liever een kind dichterbij wilden helpen. Na de informatieavond over pleegzorg hadden we er meteen een goed gevoel over.”

Hoe reageerde de omgeving en jullie familie op het pleegouderschap?
Dana vertelt: “Mijn ouders zagen eerst veel beren op de weg, maar dat kwam eigenlijk voort uit bescherming voor ons. Toen Femke eenmaal bij ons was, hadden ze geen enkele bedenking meer.” Paul: “Mijn ouders waren minder bezorgd. Onze ouders maken geen enkel onderscheid tussen onze kinderen en andere kleinkinderen. Ze zijn voor alle kinderen opa en oma. In de wijdere omgeving merken we wel nieuwsgierigheid, maar daar leer je mee om te gaan.”

Hoe ziet de begeleiding eruit en voorziet die in de behoefte?
Dana: “We hebben een betrokken pleegzorgwerker, daar zijn we heel blij mee. We hebben met twee voogden te maken en we houden de lijntjes kort. Als er iets is, zoek ik contact en dan komt het altijd wel goed. Ik stuur ook weleens een mailtje met een positief bericht, bijvoorbeeld op maandagmorgen met een leuke foto van de kinderen. ’t Is maar net hoe je er zelf in staat en mee omgaat.”

Waar hebben jullie steun bij nodig, waar zijn jullie onzeker over?
“Femke heeft het op dit moment moeilijk met de bezoeken van haar moeder. Tijdens het bezoek gaat het allemaal goed, maar de dagen erna is ze helemaal uit balans. Daar maken we ons zorgen over en het is moeilijk om haar erbij te helpen. Er wordt nu gewerkt aan een minder frequente bezoekregeling.”

Hoe ziet het contact met ouders en familieleden eruit?
“Femke krijgt dus vaak bezoek van haar moeder. De ouders van Janneke en Stefan komen nu ook bij ons thuis. In het begin waren die bezoeken op kantoor. De oma van Janneke en Stefan ziet alle vier haar kleinkinderen eens in de maand. Dat gebeurt afwisselend in ons gezin en in het gezin van mijn vriendin. Het is gemakkelijk te regelen, doordat we elkaar kennen en dicht bij elkaar in de buurt wonen.”

Welke praktische problemen komen jullie tegen?
“Doordat Stefan kwam, pasten we niet meer met elkaar in de auto en we hebben een kamertje te weinig. De grotere auto hebben we ondertussen aangeschaft, maar voor het kamertje hebben we nog geen oplossing. We zijn nog aan het denken of we gaan verbouwen of voor twee kinderen een gezamenlijke kamer inrichten.”

Hoe gaan jullie kinderen met de pleegkinderen om?
“We hebben geen eigen kinderen, maar deze drie pleegkinderen worden wel elkaars broertje en zusjes. We vragen ons weleens af of het anders zou voelen als het onze eigen kinderen waren, maar we kunnen ons dat niet voorstellen.”

Zijn er momenten waarop jullie denken: ‘We hadden er nooit aan moeten beginnen.’?
“Nee, nooit. We vinden het leuk en we genieten van deze kinderen. We hebben zulke momenten alleen maar, wanneer biologische ouders ze ook zouden hebben, bijvoorbeeld bij het opzetten van een nieuwe vouwwagen in de regen, met drie kleine kinderen.”

Beschrijf een ervaring die illustreert ‘Daar doe ik het voor’.
Dana antwoordt: “Er zijn zoveel momenten om van te genieten. Mensen zeggen weleens dat ze het knap van ons vinden of goed, maar we vinden het leuk, dit wilden we graag.”
Paul: “Als er weer eens in het nieuws is dat kinderen het slachtoffer zijn geworden van misstanden, dan denk ik weleens: Dat hebben we Femke, Janneke en Stefan gelukkig kunnen besparen.”

 


Tags: ,