Wat is normaal?

Normaal is een relatief begrip. Het betekent volgens Van Dale: ‘overeenkomstig de regel’, maar wie maakte die regel? Het begrip heeft een relatie met tijd. Normale kleding zag er twintig jaar geleden anders uit dan nu. Verder is het begrip afhankelijk van de plaats en leeftijd waar het voor geldt.

Mijn pleegdochter ontdekte: “Hier in het westen van het land kun je gewoon zoenen met wie je wilt als je daar zin in hebt. In Limburg vinden ze dat je daar een relatie voor moet hebben. Gek hè?” Als je 14 bent, ziet normaal er anders uit dan als je de 50 bent gepasseerd. Je zou aan het begrip nog kunnen toevoegen dat het om een soort gemiddelde gaat. Bij de voorspelling van het weer is normaal wat de laatste twintig jaar in deze tijd van het jaar gemiddeld is. Uiteindelijk ben jij als persoon degene die aangeeft wat voor jou als normaal geldt.

Normaal pleeggezin
Een normaal pleeggezin ziet er tegenwoordig ook anders uit dan 20 jaar geleden. Werd er in het verleden gezocht naar gezinnen van twee ouders, al of niet met eigen kinderen, tegenwoordig wordt er ook expliciet geworven op allerlei andere samenlevingsvormen. Het idee van een moeder die thuis is voor de opvoeding is in deze tijd niet meer te handhaven. De norm is dat moeders een aantal uren buiten de deur werken en dat vaders ook een deel van het huishouden voor hun rekening nemen. Gelukkig zijn er veel mensen die pleegkinderen een plekje in een ‘normaal’ gezin kunnen bieden. Het betekent dat ze in een gewoon huis in een straat wonen, naar school gaan, met vriendjes kunnen spelen, op voetbal kunnen en op tijd naar bed gestuurd worden. Als een gezin eenmaal pleeggezin is geworden, brengt dat een nieuwe selectie van ‘normaal’ met zich mee.

Hulpverleners
Het is normaal dat het pleeggezin met een hele rits hulpverleners te maken krijgt. Pleegzorgwerkers, (gezins-)voogden, dokters, tandartsen, speltherapeuten, fysiotherapeuten, orthopedagogen, zorgcoördinatoren, psychiaters enzovoort. Heb je meer pleegkinderen in huis, dan komt een veelvoud hiervan langs. Het is normaal dat een deel van deze mensen regelmatig aan de keukentafel zit en dat er jarenlang verslag wordt gedaan van het reilen en zeilen in je huis. Als je als pleegkind het geluk hebt om als baby in een pleeg¬gezin te komen, wordt er tot je achttiende ieder (half) jaar een verslag over je geschreven; normaal toch?

Wanneer is er een probleem?
Ook een probleem is een relatief begrip: het is een vraagstuk. Een moeilijke of verdrietige kwestie die om hantering dan wel een oplossing vraagt. Het is een persoonlijk ervaren situatie. Pleegouders blinken vaak uit in het zoeken naar oplossingen voor problemen, zolang ze maar ruimte van denken en handelen hebben. Het wordt pas een echt probleem als ze knel komen te zitten, de rek eruit is, ze niet meer het idee hebben dat hun oplossingen werken of ze zich niet meer gesteund voelen door hun omgeving. Dat geldt voor pleegkinderen precies zo. Het leven kan bijzonder lastig zijn, maar als ze steun krijgen bij het hanteren van hun problemen, zie je meestal dat ze het leven weer oppakken.


Tags: , ,