Vader

Het is weer tijd voor het halfjaarlijkse bezoek van Janna’s vader, bij Bureau Jeugdzorg. Ik voel een tweestrijd in mijn hoofd. Aan de ene kant is het goed, want hij is haar vader en het zijn haar roots. Aan de andere kant is zo’n bezoek zwaar voor Janna, omdat het voor hem zo beladen is. Mijn hart zegt: het is goed, contact met haar bloedeigen vader. Ik volg mijn hart en ga dus met Janna naar haar vader.

Het bezoek is achter de rug. De kamer stond bol van de emoties en de frustraties van Janna’s vader. Dat voelde ik, dat voelde de pleegzorgbegeleidster, dat voelde de jeugd¬beschermer en dat voelde Janna. Hij niet, want hij was teveel bezig met zijn eigen emoties die hem in de weg zitten. Hij wil haar vaker zien en hij mist haar. Ik snap dat wel, maar ik kan er niks mee.

Gelukkig neemt hij steevast een cadeau mee, dat Janna dankbaar aanvaardt. Een cadeau leidt haar af en ze kan ermee spelen. Ook Janna kan niks met zijn emoties. Alleen de cadeaus, daar weet zij raad mee.

Na het bezoek kan Janna weer mee naar huis, haar veilige thuis. Haar kans op een beter leven dan haar vader heeft, is vergroot, omdat Janna onder de hoede van Jeugdzorg in een pleeggezin terecht is gekomen. Ik hoop dat ze, ouder wordend, de band met haar vader verdiept, dieper dan enkel cadeautjes krijgen. Ik hoop dat ze hem gaat begrijpen en aanvoelen, zodat ze zichzelf uiteindelijk beter begrijpt en aanvoelt. Daar kan ze haar biologische ouders maar al te goed bij gebruiken.


Tags: ,