Moederdag

Moederdag is in aantocht. In huis wordt volop gefluisterd. Ik mag ineens niet meer weten wat de kinderen allemaal op school doen. Apetrots dagen ze me een beetje uit. Heel spannend allemaal. Met Moederdag knutselen ze ook altijd wat voor mama. Vanmorgen kwam onze pleegdochter uit school gelopen, met vriendinnen om haar heen geschaard. Ze had rode ogen en een wit gezichtje. Ze liep naar haar fiets zonder mij eerst een zoen te geven. Ik liep naar haar toe en hoorde haar vriendinnen fluisteren dat het allemaal goed komt. Ze mocht bij hen thuis wel iets maken en haar vriendinnen zouden hun moeders om raad vragen. Ik gaf mijn pleegdochter een dikke zoen en vroeg of ze gehuild had. De tranen kwamen weer gelijk. Ze kon het me niet vertellen, maar het ging over Moederdag.

Ik begreep het al. Onze pleegdochter vindt twee moeders wel eens ingewikkeld. Ze houdt van allebei heel veel en wil het ons beiden naar de zin maken. Nu heeft de meester voor elk kind maar één doosje om te versieren. Zij mag voor alle twee iets maken, maar niet hetzelfde. Daar wringt de schoen. Als kind hoef je niet te kiezen en wil je niet kiezen tussen twee moeders. Dus zij wil voor haar twee moeders precies hetzelfde maken. Dan hoeft ze niet te kiezen wie in haar ogen het mooiste krijgt. Ik stel voor dat ik even met de meester ga praten. Die middag komt ze weer lachend uit school. Gelukkig is het snel Moederdag. Het cadeau is een ongelooflijk mooi doosje, een hartje om sieraden in te bewaren. Een hart met veel ruimte.

Merel


Tags: ,