Spannend

Nooit vergeet ik het moment dat ons weekendpleegkind voor het eerst bij ons voor de deur stond, samen met zijn vader. Het jongetje droeg een grote, zwarte koffer. Zijn moeder had alle spullen keurig ingepakt met zijn lievelingsknuffel bovenop. Hij was al eens met zijn ouders bij ons op bezoek geweest, maar deze keer zou hij echt komen logeren. We hadden het weekend grondig voorbereid met zijn ouders en de pleegzorgwerker. Toch waren zoveel dingen nieuw voor het jochie. Waarschijnlijk spookten er veel vragen door zijn kopje. Tot hoe laat mag ik opblijven? Welke televisieprogramma’s gaan we kijken? Krijg ik nog wat lekkers? Gaan we vanavond nog een spelletje doen? Wat staat er morgen op het programma? Ik zag aan zijn gezicht dat hij het allemaal heel spannend vond.

Een goede voorbereiding lukt jammer genoeg niet altijd in de pleegzorg. Soms staan kinderen ineens op de stoep bij wildvreemde pleegouders, in een onbekende omgeving. Dan is er haast bij om de kinderen een veilige plek te bieden.

Hoe spannend moet het voor een kind zijn om in een compleet nieuwe wereld terecht te komen, met een zware ballast op de schouders. Nieuwe situaties zijn vaak spannend. Niet alleen voor (pleeg)kinderen, maar ook voor volwassenen. Per 1 januari ben ik de nieuwe hoofdredacteur van Mobiel, ook spannend. Het is een flinke klus om de wereld van de pleegzorg te doorgronden en te vertalen naar lezenswaardige artikelen. Gelukkig is het werken bij Mobiel niet helemaal nieuw voor me. Ik ken het blad en de medewerkers, want ik loop al een tijdje mee als redactielid. Het is prettig om met een enthousiast en capabel team een mooi blad te maken over pleegzorg. Mijn nieuwe werkomgeving voelt als een warme jas. Dat is wat ik alle (pleeg)kinderen ook gun: een eigen plek die past als een fijne, warme jas, waar ze zich goed in kunnen bewegen. <


Tags: ,