Oudercontacten in de praktijk

Het thema oudercontacten leeft enorm bij de lezers van Mobiel. We vroegen twee hulp­verleners en twee pleegouders hoe zij de contacten met de ouders van pleegkinderen ervaren.

Intens verdriet
“In de afgelopen 35 jaar heb ik vaak het intense verdriet van kinderen gezien als hun ouders elk contact weigerden. Ik ben ervan overtuigd dat deze kinderen in een aantal gevallen zijn vastgelopen, omdat ze zich zo diep afgewezen voelden door hun ouders. Als zelfs je moeder je niet wil zien, dan moet je wel een waarde­loos mens zijn. Waarom zouden pleegouders je dan wel belangrijk vinden? Zij zijn niet eens je moeder of vader. De kans dat deze jongeren tegen iemand aanlopen die hun behoefte aan contact herkent, maar die behoefte vooral voor eigen profijt wil aanwenden, is levensgroot.”
Pleegzorgwerker Pieter

Belangen van het kind voorop
“Contact met ouders is heel belangrijk. Kinderen willen weten of ze op hun vader of moeder lijken en of ze broers en zussen hebben. Daarom pleit ik er voor om altijd een plan te maken en te streven naar zoveel mogelijk duidelijkheid rondom de contacten met de ouders. Iedereen moet zich aan dat plan houden. Het kan niet zo zijn dat gezinsvoogd X vindt dat we moeten streven naar meer contactmomenten en dat een jaar later gezinsvoogd Y zegt: ‘Nee hoor, we schroeven het aantal contactmomenten terug, want het levert toch niets op.’ Naar mijn overtuiging kun je oudercontacten alleen maar goed regelen als je de belangen van het kind voorop stelt. Een kind dat keer op keer teleurgesteld wordt tijdens het contact met de ouders, maar die omwille van de lieve vrede of soms met frisse tegenzin zijn plicht doet, kan je als achttienjarige met de mededeling ‘zo, die wil ik nooit meer zien!’ verrassen.”
Pleegzorgwerker Marie

Bezoeken zelf regelen
“Sinds een aantal jaren hebben wij de pleegoudervoogdij over onze pleegzoon Sjors. Het gevolg daarvan is dat we de bezoeken met zijn ouders nu zelf moeten regelen. De bezoeken lopen veel beter. We zitten niet meer vast aan bepaalde tijden. Sjors bedenkt soms zelf een activiteit. Soms gaat er een van ons mee. De bezoeken duren wat langer, of wat korter, maar ze voldoen wel aan de behoefte van ons allemaal.”
Pleegmoeder Tineke

Gek van onzekerheid
“Vorige week werd ik gebeld door de moeder van onze weekendpleegzoon Jordy. Het gaat niet zo goed met haar. Jordy woont al geruime tijd in een woongroep en in de weekenden komt hij bij ons. Ze vertelde dat sinds een maand ook haar dochter niet meer bij haar woont. Alleen weet ze nog steeds niet waar ze woont en bij wie. Zijn de pleegouders aardige mensen? Hebben ze zelf ook kinderen? Wonen ze ver van hier? Ze weet niets. Gek wordt ze van de onzekerheid en de gezinsvoogd wil niets zeggen. Hoe moet dit verder gaan?”
Pleegmoeder Trudy


Tags: , ,