Hechten is hartstikke goed

Auteur: Jolanda Stellingwerf  

Cindy wil het niet, maar toch ge­beurt het. Tranen biggelen over haar wangen. Ik zet de memorecorder even uit. Dat vindt ze prettig en even laat ze zich gaan in haar verdriet. Ik kijk naar buiten en wacht. We hadden het over afscheid. Dat vindt ze het moeilijkst van pleeg­gezin-zijn: afscheid nemen. Elke keer als er weer een kind tijdelijk bij hen komt, doet ze haar best om zich niet te hechten. Soms lukt dat, maar meestal niet. Drama dus, iedere keer als een kind afscheid neemt.

Maikel is al weken niet te genieten. Zijn pleegouders kunnen niet meer voor hem en zijn pleegzus zorgen. Door ziekte hebben zij samen met pleeg- en jeudgzorg besloten te stoppen met pleegzorg. Maikel snapt het wel, maar toch is hij boos. Op school vinden ze dat raar. Maikel gaat namelijk bij zijn vader wonen. Die heeft zijn leven weer goed op orde en met wat hulp heeft Bureau Jeugdzorg er alle vertrouwen in. “Toch veel leuker om bij je eigen vader te wonen.” Maikel zegt niets. Ze hebben wel gelijk, hij vindt het super om weer bij zijn vader te gaan wonen. Waar hij mee zit, is zijn moeder. Zij wil geen contact meer met hem als hij bij zijn vader woont. Zijn pleegouders blijft hij gewoon zien, dat afscheid vindt hij niet zo moeilijk. Het afscheid van zijn moeder, dat doet hem pijn.

Zomaar twee voorbeelden van jongeren die ik de afgelopen jaren sprak. Als kind hielp ik op een kinderboerderij. Iedere keer als een dier stierf, was ik volledig van slag. “Je moet je ook niet zo hechten,” zei mijn vader. Dat vond ik als kind een stomme reactie en eigenlijk vind ik dat nog steeds. Hechten is juist hartstikke goed. Als er iets is wat ik heb geleerd van pleegzorg, is dat het wel. En ja, dan doet afscheid nemen pijn. Een zoete pijn omdat je weet dat het goed was. Na bijna vijf jaar neem ik afscheid als hoofdredacteur van Mobiel. Ook dat doet pijn, maar het is heerlijk om te weten dat die pijn komt doordat ik zo gehecht ben aan de mensen met en voor wie ik heb gewerkt. Bedankt!


Tags: ,