Communiceren bij gekibbel

Wat kan een pleegzorgwerker doen als de communicatie in een pleeggezin niet goed loopt? Soms zijn kinderen het niet eens met hun ouders. Dat komt in ieder gezin voor. In het geval van een pleeggezin kan een pleegzorgwerker de vraag van een kind alsnog oppakken en bespreekbaar maken. Dat lijkt een voordeel, maar kan ook averechts werken. In gesprekken gaat het namelijk niet alleen om wat er gezegd wordt. Het gaat er ook om wie het zegt en hoe het wordt gezegd. Twee pleegzorgwerkers vertellen over een voorval in een gezin en geven hun reactie.

Schoolfeest

Johan was het er niet mee eens dat hij van zijn pleegmoeder niet tot het einde van het schoolfeest mocht blijven. Hij legde zijn probleem bij mij neer. Ik zou toch langs komen, dus dan konden we het er meteen over hebben. Die middag bracht Johan zijn punt nog een keer naar voren. Zijn pleegmoeder gaf nog eens duidelijk aan waarom ze het schoolfeest te laat vond. Johan moest de volgende dag op tijd de deur uit voor een bezoek aan zijn ouders. Hij was het daar niet mee eens en draaide zich om met een duidelijk hoorbaar “tssss…” Daarmee was wat mij betreft de discussie ten einde. Ik miste het respect naar zijn pleegmoeder toe. Als ik nu zou pleiten voor later thuiskomen, zou haar gezag ter discussie staan. Johan moest dan ook netjes op tijd thuis zijn. Ik had het hem gegund dat hij langer met zijn vrienden kon blijven feesten. Toch vind ik het idee dat zijn pleegmoeder zich bemoeit met dingen waar hij zelf nog geen overzicht over kan houden, ook erg prettig.

Vakantie

Sara is woest. Daar is geen misverstand over mogelijk. “Ja, pa blijft moeilijk doen. Hij heeft altijd gelijk. Nu wil hij weer naar de bergen op vakantie. Daar heb ik mooi geen zin in. Iedere dag uren wandelen. Ik wil winkelen en aan het zwembad liggen. Ik heb ook vakantie! Mama wil ook wat anders.” Eigenlijk heeft Sara een punt. Ze gaat al jaren met haar pleegouders naar de bergen. Nu heeft ze er duidelijk geen zin in. Haar pleegvader reageert steeds heftiger. “Het is altijd wat met die meid!” Ik vraag aan hem: “Wat denk je? Hoe is Sara zo’n positieve meid geworden? Een goede leerling, die haar verantwoordelijkheid neemt? Lijkt ze niet een beetje op jou?” Hij zegt: “Daar kon je wel gelijk in hebben, maar dat gedoe… We kunnen toch gewoon samen op vakantie lekker wandelen?” Dan ploft Sara. Ik vraag haar: ”Wil je helemaal niet meer naar de bergen?” Ze antwoordt: “Natuurlijk wel, maar anders. Als die mannen willen lopen, prima. Een dagje wandelen en een dagje naar de stad. Maar dat wil hij niet!” Ik zeg: “Ja, maar Sara, je moet ook rekening houden met die man. Hij moet er aan wennen om met twee vrouwen rekening te houden, waarvan er een stevig pubert. Weet je hoe moeilijk dat is?” Sara staart me verbijsterd aan. Die middag worden er afspraken gemaakt. Ook pleegmoeder en zoon kunnen hun wensen droppen. Uiteindelijk is het toch een leuke vakantie geworden. En Sara? Die vraag ik soms rekening te houden met een pleegvader voor wie het allemaal erg wennen is.


Tags: , ,