Wat pleegzorg met je doet

Jaap en Els zijn sinds 17 jaar actief in pleegzorg. Jaap (50) is timmerman, actief in vakbond en kerk, fietst en loopt graag. Hij heeft ook heel wat klussen in huis en tuin aangepakt. Pleegmoeder Els, ook 50 jaar, is docente geestelijke vorming, actief in de wereldwinkel, zwemt en gymt graag.

Jaap en Els hadden twee kinderen toen ze over pleegzorg gingen nadenken: Loes, nu 23 jaar en Pieter, nu 20 jaar. Loes studeert sociaal pedagogische hulpverlening en is bezig met haar scriptie. Ze woont vanwege haar studie niet meer de hele week thuis. Pieter doet hbo logistiek en techniek. Pleegdochter Esmee (15) woont sinds ze negen maanden oud was in dit gezin. Ze zit in de derde klas van het vmbo en dat gaat goed. Esmee basketbalt en gaat soms vissen. Ze heeft een baantje, ze computert graag en ze vindt het leuk om af toe te bakken en te koken. Verder heeft ze de zorg voor twee tamme ratten.

Ideaalbeeld bijgesteld
Jaap en Els hadden eerst nagedacht over adoptie. Ze kwamen tot de conclusie dat je ook iets kunt doen voor kinderen in Nederland en ze vonden het belangrijk dat kinderen dan niet uit hun cultuur gehaald worden. Ze gingen voor informatie naar een bevriend pleeggezin. Jaap en Els volgden vervolgens de TOP-cursus.

Daar werd hun ideaalbeeld grondig bijgesteld en kregen zij een reëler beeld van pleegzorg. Jaap: “Voor de komst van Esmee hadden we twee korte plaatsingen. We zijn door Esmee wel veranderd. We moesten vooral wennen aan een kind in huis waarbij je niet direct dingen herkende.

Wij hebben ook veel geleerd op studiedagen en thema-avonden. Pleegzorg leert je breder kijken.” Els vult aan: “Het verrijkte ons ook door de contacten met andere pleegouders. Door Esmee werden we geconfronteerd met zaken waar we eerder nooit over nadachten en nu bleken we er nog mee om te kunnen gaan ook. We zien nu veel beter dat ook eigen kinderen, net als een pleegkind, een eigen stuk hebben. Dat kan je zowel positief als negatief verrassen.” Jaap zegt ook: “We zijn er als gezin rijker van geworden. De vrolijkheid in het karakter van Esmee en haar gekke invallen zijn op zijn tijd een welkome aanvulling. Onze dochter Loes stapte een paar jaar geleden ineens naar school om voor haar pleegzus op te komen. Esmee waardeert dat Pieter haar grote broer is. Het is zo leuk om te zien hoe zij met elkaar omgaan.”

Goede begeleiding
Jaap vertelt: “Door de begeleiding die we kregen, hebben we een bredere en ruimere blik gekregen. We leerden andere mogelijkheden te zien en anders om te gaan met moeilijke dingen, juist vanuit het positieve. Dat waren we van huis uit niet zo gewend.” Els: “Nu terugkijkend was de eerste periode eigenlijk de heftigste. Ik voelde me als een kat in een vreemd pakhuis, ik moest helemaal omschakelen met ineens zo’n hummeltje in huis. De twee dagen na het eerste telefoontje stond mijn wereld echt op zijn kop. Achteraf was het een soort snelkookpan.” De pleegouders vertellen dat de begeleiding heel vertrouwd geworden is. “ We hebben al twaalf jaar dezelfde begeleider, hij is degene die destijds ook de matching heeft gedaan. In het begin en ook later hebben we, ook voor de eigen kinderen, veel aan hem gehad. Esmee bezoekt ook haar moeder en de begeleider gaat altijd mee.“

Familie
Voor de familie en vrienden was het destijds wel even wennen dat Jaap en Els pleegzorg gingen doen. Er werd echter ook erg met hen meegeleefd. Ze zaten direct goed in de spullen, de verwondering werd acceptatie en het pleegkind hoorde er gewoon bij. “Leuk is ook dat buitenstaanders vaak vinden dat we allemaal zo op elkaar lijken.”

Relatie
De pleegzorg heeft geen druk op de relatie tussen Jaap en Els gelegd. “Ja, we praten veel over van alles, we wisselen dingen met elkaar uit, maar eigenlijk is het vanzelfsprekend zo gegaan. We passen gewoon heel goed bij elkaar. Wij kunnen het ons ook niet anders meer voorstellen. Het is een prima match geweest. Het is fijn dat Esmee spontaan even wat voor je doet, een hand door je haar haalt, even zorgzaam een kopje koffie brengt of vast begint met koken”, zegt Jaap. “Ook samen gezellig de stad in, even ergens wat drinken. Eigenlijk hebben we het heel gezellig met elkaar. We hadden het voor geen goud willen missen!” vult Els aan.


Tags: ,