Het verhaal van … een pleegzorgbegeleider

Mijn zoon gaat een werkstuk maken. Over pleegzorg. Hij wordt alleen niet zo goed wijs uit alle informatie die hij tegenkomt: of ik er orde in wil aanbrengen.

“Je hebt drie soorten pleegzorg: een hulpverleningsvariant, een opvoedingsvariant en gedeeltelijke pleegzorg. Bij de hulpverleningsvariant moeten er nog dingen worden uitgezocht, bijvoorbeeld of pleegzorg wel de beste oplossing is. Bij de opvoedingsvariant is het wel duidelijk dat een kind in pleegzorg blijft. Gedeeltelijke pleegzorg wordt ingezet als een kind nog thuis woont, maar de ouders ondersteuning nodig hebben.”

“Het is verschillend wat ouders nog over hun kind te zeggen hebben. Soms is een plaatsing vrijwillig, dan bepalen ouders alles. Soms is een kind onder toezicht gesteld, dan kijkt er iemand van Bureau Jeugdzorg mee met de ouders. Soms is een kind onder voogdij, dan bepaalt Bureau Jeugdzorg alles voor het kind.”

“Er zijn verschillende instanties die zich bezighouden met pleegzorg. Is het kind verstandelijk beperkt, heeft het psychische problemen, heeft het gedragsproblemen of is het een asielzoeker? Daar zijn allemaal verschillende instanties voor. Dit alles zegt nog niets over de ouders. Een normaal begaafd kind kan ouders met psychiatrische problemen of een verstandelijke beperking hebben.”

“Welke soort pleegzorg doe jij?”, vraagt mijn zoon. “Alles door elkaar heen eigenlijk, want er is eigenlijk geen enkel kind dat precies in een bepaald hokje past.” “Nou bedankt”, zegt hij. “Nu snap ik het een beetje.” Dat is mooi. Ik denk dat ik dat werkstuk straks eens rustig ga nalezen, want mij duizelt het eerlijk gezegd een beetje.

Bram is ambulant begeleider bij een instelling voor pleegzorg. Hier begeleidt hij ouders en pleegouders. Voor Mobiel doet Bram verslag van zijn ervaringen in de pleegzorg.


Tags: , ,