Een echte jongen

De vakantie is voorbij. Tijd voor een dag stevig huishouden. Alle spullen weer op hun plekje, stoffen, soppen en zuigen. Ook de badkamer moet er aan geloven. Die maak ik altijd schoon met schoonmaakazijn. Dat kan niet als de mannen thuis zijn, want zij vinden het ongelooflijk stinken en lopen dan overdreven en luidkeels te proesten. De bekers van de tandenborstels gaan mee naar beneden voor in de vaatwasser, de tandenborstels van ons vieren parkeer ik even in die blinkend schone wastafel.

Als de kinderen uit school komen, ontgaat deze poetsdag hen niet. Onze zoon meent nog iets van de azijn te ruiken. Als de kinderen ’s avonds gedoucht hebben, gaan mijn man Pieter en ik naar boven. We delen dikke kussen uit, lezen een stukje, stoppen was in de juiste wasmand en leggen kleren voor morgen klaar. Een controle op tandenpoetsen is zeker bij Sven, de jongste, nog nodig. Ook deze avond. Alle vier de tanden­borstels liggen nog in de wastafel, waaruit Pieter opmaakt dat er geen tanden zijn gepoetst. Sven weet ons echter te overtuigen dat hij toch echt zijn tanden heeft gepoetst. Het is niet te geloven: hij heeft gewoon over onze tandenborstels heen staan spoelen, de viezerik. Hij kijkt me met zijn mooie, lieve ogen aan en ik zie zijn verbaasde blik. Ik weet het al weer: een echte jongen!


Tags: ,