Pleegdochter werd schoondochter

Het kan gebeuren dat je zoon en je pleegdochter verliefd op elkaar worden. Wat dan? Het op z’n beloop laten, omdat aandacht geven de verliefdheid alleen maar zal versterken? Verbieden? De pleegzorgwerker vragen om in te grijpen? Hoe houd je de verliefden in de hand? Een verliefdheid tussen twee jongeren in een pleeggezin kan leiden tot een happy end, maar het kan ook anders gaan. Dat leest u in de volgende Mobiel. Eerst het verhaal van Mery en Marco.

Mery was vijftien jaar toen het thuis niet langer ging. Ze pakte op een avond haar spullen in een tas en liep weg. Ze had dit al eerder gedaan, maar was, soms via allerlei omzwervingen, dan toch weer thuis gekomen. Nu wist ze zeker dat ze nooit meer terug naar huis zou gaan. Waarheen dan wel? Waar kan een meisje van vijftien jaar ‘s avonds aankloppen? Ze herinnerde zich dat de moeder van een schoolvriend haar eens op haar kop had gegeven omdat ze een nacht buiten was gebleven. ‘Dan ga ik daarheen’, dacht ze en belde aan.

Ik voelde dat zij om mij gaf

“Mijn beste beslissing ooit,” lacht Mery nu, twintig jaar later. “Ik was weleens bij Marco thuis geweest, want we fietsten altijd samen naar school en konden goed met elkaar opschieten. Vandaar dat zijn moeder ook wist dat het bij mij thuis allemaal niet goed liep. Doordat zij boos op mij geworden was omdat ik een nacht buiten was gebleven, voelde ik dat ze om mij gaf en durfde ik naar haar toe te gaan. Ik had al eerder bij andere mensen gewoond, mijn ouders waren niet capabel om mij op te voeden. In dat gezin ging het echter niet. Zij kenden mijn ouders en ik moest terug naar huis. Dat wilde ik nu echt niet meer.

Van de eerste weken herinner ik me weinig. Voor mijn gevoel heb ik alleen maar geslapen en heel veel met de moeder van Marco gepraat. Langzaam hervond ik mezelf weer en had het niet gemakkelijk. Thuis was ik de oudste en hier had ik twee oudere zussen en een jongere broer. Thuis was ik degene die alles regelde en hier moest ik me aanpassen. Thuis besliste ik of ik ‘s avonds de straat op ging en hier mocht dat niet. Ik vroeg veel aandacht, ook negatieve en dat vonden de anderen maar niets. Ik was geen gemakkelijke pleegdochter.
Mijn pleegouders hielpen mij om aangifte te doen van dingen die thuis gebeurd waren. Ze zorgden ervoor dat ik hulp kreeg van een psycholoog. Ik bloeide op. Mijn ouders werkten echter alles tegen. Op mijn achttiende mocht ik zelf dingen beslissen en toen ben ik gestopt met de bezoekregeling.”

Verliefde broer en zus

“Ondertussen waren Marco en ik dikke maatjes. We gingen samen naar school, waren altijd op zijn kamer muziek aan het luisteren of samen huiswerk aan het maken.

Zijn moeder heeft voelsprietjes en had wel door dat er meer ontstond dan alleen een goede broer-zus­verhouding. Ze heeft ons uitgelegd dat het niet verstandig was, dat we verder om ons heen moesten kijken en niet alleen op elkaar gericht moesten zijn. Ze legde ook uit dat ik nog veel te verwerken had en daar de tijd voor moest nemen.

We vonden dat ze gelijk had en deden enkele maanden ons best, maar kwamen toch weer bij elkaar uit. Het was niet gemakkelijk om als broer en zus zo gek op elkaar te zijn. Voor de zussen was het ook niet leuk, want wij waren altijd twee handen op één buik als er eens iets aan de hand was. De hulpverlening adviseerde het op zijn beloop te laten: als je het gaat tegenwerken, wordt het alleen maar sterker. Iedereen dacht dat het kalverliefde was en wel over zou gaan. Het ging niet over en werd alleen maar meer. We woonden in een gezin waar veel belang werd gehecht aan traditionele normen en waarden zoals het niet samen slapen voor het huwelijk en trouwen vanuit huis. We hebben heel hard gewerkt en heel hard gespaard en gingen trouwen toen we 21 jaar waren. Op de trouwdag heeft Marco mij met een koets opgehaald bij zijn eigen ouderlijk huis en ben ik door mijn pleegvader aan Marco gegeven. Het viel niet mee om aan de ambtenaar van de burgerlijke stand uit te leggen hoe alles in elkaar zat.”

Opa en oma

Marco en Mery hebben inmiddels twee kinderen gekregen: Luke, nu acht jaar en Tim, zes jaar. Ze wilden zelf ook aan pleegzorg beginnen en hebben de STAPcursus gevolgd. Voordat er echter een plaatsing tot stand kwam, kreeg Mery een ernstig auto-ongeluk en door de gevolgen daarvan kunnen ze de pleegzorgplannen niet uitvoeren. Dat vinden ze heel jammer, maar ze zijn tege­lijker­tijd blij dat het met Mery steeds beter gaat.
Nadat Marco en Mery trouwden, zijn de ouders van Marco verder gegaan met pleegzorg. Ze hebben een tijd crisis-kortverblijfpleegzorg gedaan en zorgen voor drie pleegkinderen die voor lange tijd bij hen wonen. Doordat zij nog in de opvoedrol zitten, zijn ze voor Luke en Tim minder opa en oma, want de pleegkinderen zijn van dezelfde leeftijd. Op maandag en dinsdag gaan Luke en Tim na schooltijd naar opa en oma. Daar zijn ze dan met zeven kinderen, want opa en oma passen ook op nog een nichtje en een neefje.

Gelijkenis

Er doen zich soms aparte situaties voor. “Ik haalde onlangs een van de pleegkinderen ergens op en zei: ‘Ik kom mijn zusje ophalen.’ Dan staan mensen toch even raar te kijken. Mijn zus en ik werken bij dezelfde instelling. Soms zegt er iemand dat je wel kunt zien dat we zussen zijn. Dat laten we dan zo. Marco’s andere zus heeft donker haar. Pas waren we ergens met z’n drieën en zei er iemand: ‘Dan is zij natuurlijk de pleegzus.’ Het is bij ons allemaal prachtig verlopen dankzij het gezin van Marco. Ik heb heel veel van hem geleerd. Hij kende normen en waarden terwijl ik alles nog moest leren. Als je dit allemaal samen hebt meegemaakt, ken je elkaar door en door.”

Marco heeft niet veel gezegd terwijl Mery alles vertelde, maar voegt nog één zin toe: “Je hebt gewoon een prachtig karakter.”


Tags: ,