Erbij horen, praten, zwijgen en vertrouwen

Duidelijke afspraken maken bij aanvang van een plaatsing, open zijn tegen elkaar: daarmee kom je een heel eind. Toch ben je er dan nog niet. Een kind ontwikkelt zich, ouders kunnen het moeilijk vinden dat hun kind vervreemdt van de ‘eigen’ cultuur. Hier leest u ervaringen van pleegouders met een pleegkind uit een moslimgezin. Ook bespreken we voor hen een boek over dit onderwerp.

Kerkkoor

“Onze pleegdochter is dol op het kinderkoor in de kerk. Ze wil ook zingen, maar bij ons in de buurt is geen ander kinderkoor. Zij vindt dat niet erg, want de kerk galmt lekker, dus wil ze bij dit koor. Wij twijfelen, omdat haar ouders anders geloven en het contact met hen verloopt niet zo soepel. Wij willen dat niet op het spel zetten vanwege een kerkkoor. Onze pleegdochter begrijpt het en zegt: “Ik wil graag bij het kerkkoor en zeg niets tegen papa en mama.” Sindsdien luisteren wij op zondag naar onze zingende pleegdochter.”
(Kees, pleegvader)

Gewoon Mo

“Met Mo hebben we een gesprek over zijn toekomst. Ook het geloof komt ter sprake. Wij geloven in Christus en zijn ouders in Allah. Waar gelooft Mo in? Hij vindt het allemaal onzin. ‘Iedereen kan zo’n boek schrijven’, vindt hij. Hij gelooft nergens in. Hij wil gewoon Mo zijn.”
(Albert, pleegvader)

Varkensvlees

“Samira heeft in ons katholieke gezin haar draai gevonden. Ze is Hollands glorie en wil geen buitenbeentje zijn. Ze wil naar dezelfde school als de andere kinderen, ze wil hetzelfde behandeld worden en ze wil hetzelfde eten. Lang ging dit goed. Tot Samira’s ouders hun dochter gingen uithoren. ‘Ja,’ zei ze. ‘Ik eet wel eens een frikadel en oma’s worstenbrood is heerlijk.’ De hel brak los. Wij werden flink uitgescholden, want volgens hen dwongen wij Samira varkensvlees te eten. Ze vonden ons slechte mensen en eisten dat Samira thuis kwam wonen. Voor iedereen brak een zeer verdrietige en moeilijke tijd aan. Het kostte veel tijd en inspanning voor Samira’s ouders weer vertrouwen kregen in pleegzorg.”
(Iris, pleegmoeder)

Wij vertellen je het mooiste verhaal – koranvertellingen
Farouk Achour
ISBN 9789054601135

recensie

Overgrootvader vertelt mooie verhalen uit de koran aan zijn achterachterkleindochter. Sommige thema’s en personages zijn bekend uit het oude testament. Het verhaal van de ark van Noach, het aanbidden van afgodsbeelden, het brandende braambos en Josef in Egypte. Ook het verhaal van Marjam en de onbevlekte ontvangenis wordt verteld.
Toen mijn pleegdochter in groep drie zat, was ze erg bezig met het geloof, met de bijbelverhalen en met wat haar moslimvader geloofde. Ze had in die tijd veel contact met een moslimjongetje in haar klas. Zijn moeder was als Nederlandse moslim geworden. De tien geboden met regels als ‘Gij zult niet stelen’ en ‘Gij zult niet doden’ fascineerden mijn dochter. Ze wilde graag weten hoe dat zat in de koran en vroeg dat aan de moeder van haar klasgenootje. De koran bleek deze leefregels ook te hebben. In die periode werd dit boek uitgegeven.
Het is een boek dat zich goed leent voor gesprekken met kinderen: herkenning en het zoeken naar overeenkomsten, verschillen en begrip voor beide wereldgodsdiensten. Er staat ook een soera (vers) in wat moslimkinderen op jonge leeftijd leren (112 al-ichlaas). De moeder van mijn dochters klasgenoot heeft het indertijd aan haar geleerd. Daar was ze erg verguld mee, want toen hoorde ze er ook bij.


Tags: , ,