Wandelen

Bram is ambulant begeleider bij een instelling voor pleegzorg. Hier begeleidt hij ouders en pleegouders. Voor Mobiel doet Bram verslag van zijn ervaringen in de pleegzorg.

Vandaag ga ik wandelen met Rosa. Rosa is geen pleegkind, Rosa is een kind van pleegouders. Sinds enige tijd woont de zoon van een vriendin van Rosa’s moeder bij hen in huis. Rosa’s moeder maakt zich zorgen over het kribbige gedrag van haar dochter.

Rosa zelf is nogal opgelaten met de hele situatie: in gesprek met iemand die ze amper kent en dan ook nog eens omdat het moet van haar ouders. Ze werkt mee, maar is er zichtbaar ongemakkelijk onder. Om de druk een beetje van de ketel te halen, gaan we een eindje lopen.

Na de eerste vragen (en een ijsje) komen we te spreken over Canel. De moeder van Canel is langdurig ziek. Vandaar dat de ouders van Rosa hem in huis hebben genomen. Dat snapt ze allemaal wel. Daar is ze ook niet boos over, maar ze vindt Canel soms zo vervelend en hij luistert niet naar haar. Eigenlijk weet ze niet zo goed hoe ze Canel moet aanpakken.

In plaats van nog meer begrip meegeven voor de situatie zet ik de boel wat meer op scherp: Canel is in haar huis komen wonen. Rosa voelt zich ouder dan Canel, al is het verschil maar een half jaartje. Dus is Canel jonger. Mijn advies aan Rosa is dan ook: “Maak ruzie en zorg dat je wint.”

Aan mij de schone taak om dat aan haar ouders uit te leggen. Ieder pleegkind neemt een plek in binnen een gezin. Die van Canel is onderaan de ladder. Jammer voor hem.


Tags: ,