Pleegzorg en adoptie

“Pleegzorg? Ik dacht dat je iets met adoptie deed!”, krijg ik wel eens te horen. Het klopt dat ik ‘iets met adoptie doe’, maar ook pleegzorg draag ik een warm hart toe, zowel door persoonlijke ervaringen als vanuit professionele belangstelling. Mag ik u uitleggen hoe dat laatste zo gekomen is?

Ik was nog maar net hoogleraar Adoptie aan de Universiteit Leiden toen ik in 2001 een uitnodiging kreeg om een lezing te houden in Londen. Mijn eerste buitenlandse lezing over adoptie, dat was best spannend! De conferentie ging over de vraag of de Engelse kinderen die buitenshuis werden opgevangen in pleeggezinnen en instellingen vaker geadopteerd konden worden. Ik hield mijn lezing over de videobegeleiding die ik onderzocht had bij adoptiegezinnen. Videobegeleiding werd toen net voor het eerst als preventieve nazorg aangeboden aan alle adoptiegezinnen in Nederland.

Na afloop kwam er een oudere man naar mij toe. Hij stelde zich voor als John Triseliotis en ik herkende zijn naam gelijk. Dit was de bekende schrijver van het boek ‘In search of origins’ en iemand die zich al een leven lang bezighield met adoptie en pleegzorg. We raakten in gesprek over pleegzorg en adoptie in Nederland: de vaak gescheiden werelden, het grote verschil in juridische en emotionele zekerheid en het onbegrijpelijke gegeven van wachtende kinderen (bij pleegzorg) aan de ene kant en wachtende ouders (bij adoptie) aan de andere kant.

Ik zal nooit vergeten dat John Triseliotis op dat moment een emotioneel beroep op mij deed om pleegzorg in Nederland niet te vergeten, ‘in het belang van de kinderen die een thuis nodig hebben’. Zijn stelligheid en betrokkenheid maakten grote indruk op mij en ik heb nog vaak teruggedacht aan deze ontmoeting. Triseliotis had en heeft gelijk, pleegzorg in Nederland mag niet vergeten worden!

Nu krijgen ouders die adoptie overwegen meteen al voorlichting over pleegzorg en dat is een goede zaak. Pleegzorg en adoptie… met kleine stapjes komen we dichter naar elkaar toe.                                  <

 

Van de redactie

Wet van Murphy

De productietijd van een tweemaandelijks tijdschrift is zo’n anderhalve maand. Daar zitten verschillende fasen in die de kans op fouten zo klein mogelijk maken. Helaas schijnt het een wetmatigheid te zijn: als er ergens iets misgaat, gaat er meteen van alles mis. Zo ook bij de vorige Mobiel. Zowel op pagina 2 als op pagina 10 stond een illustratie die in de Mobiel daarvoor thuishoorde. Hoe die er in de ene drukproef goed instond en in de andere niet zullen we u besparen, maar u krijgt de juiste illustratie hier alsnog te zien.

In onze boekenrubriek ‘publicaties’ leest u hoe u kans maakt op een nieuw familiekookboek dat wordt uitgegeven door Fonds Kinderhulp. Het verschijnt in het kader van het vijftigjarig bestaan van het fonds in 2010. Smakelijk eten!


Tags: ,