Houden van

Onze pleegdochter Larima heeft een verstandelijke beperking. Ze is zenuwachtig. Komen haar ouders volgende week ook naar de rechtbank? Ze hebben wel een uitnodiging gekregen. Larima heeft haar ouders daarover door de telefoon gesproken. Ze mag niets tekenen van hen. Ze hebben haar zelfs een groot cadeau beloofd als ze niets tekent. Larima heeft haar handtekening echter al gezet.

We hebben met Larima uitgebreid over het mentorschap gesproken. Ze wil graag dat ik haar mentor wordt na haar achttiende verjaardag. Ik ben daar heel blij mee. ‘Houden van’ stopt niet als een kind achttien wordt. Larima is daar nog steeds niet zeker van. Het mentorschap geeft haar het gevoel dat we met elkaar verbonden blijven. Vol goede moed en een beetje gespannen gaan we naar de rechtbank. Larima kijkt overal rond. Haar ouders ziet ze niet. Zonder hen wordt het mentorschap in alle rust uitgesproken. Na afloop zeg ik: “Kom, we gaan het vieren.” Opgetogen en uitgelaten helpt ze met het uitzoeken van een leuk restaurant.


Tags: ,