Terug naar huis

Bram is ambulant begeleider bij een instelling voor pleegzorg. Hier begeleidt hij ouders en pleegouders. Voor Mobiel doet Bram verslag van zijn ervaringen in de pleegzorg.

Het is zover: Timon gaat weer bij zijn moeder wonen. Zijn opa en oma hebben anderhalf jaar hard gewerkt om hem de nodige rust en structuur te geven. Zijn moeder heeft deze tijd gebruikt om zelf de boel weer op orde te krijgen.

Eens per twee maanden kwamen we met alle hulpverleners rondom dit gezin bij elkaar om te bespreken hoe het ging en welke plannen we verder zouden uitzetten. Nu zijn we eindelijk bij het doel waar al die tijd naar toe is gewerkt. Zo’n gelegenheid moet je vieren, vind ik. Anders lijkt het alsof ons werk enkel nog maar bestaat uit mislukte ouders en mishandelde kinderen.

Maar met wie moet ik dit gaan vieren? De medewerkster van de reclassering is met vakantie, de maatschappelijk werkster van de gespecialiseerde kinderopvang met zwangerschapsverlof, de hulpverleenster die moeder thuis nog een tijd zal begeleiden, is nog maar net begonnen en vanuit Bureau Jeugdzorg zit de derde (!) voogd inmiddels aan tafel. Van de hele ploeg waarmee we anderhalf jaar geleden aan deze klus zijn begonnen, ben ik als enige over. Ook ik zal binnenkort moeten stoppen, want de pleegzorgplek bij de grootouders loopt ten einde. De moeder van Timon wordt in deze overgangsperiode dus begeleid door mensen die zij ook nog maar net kent. Op papier dezelfde instanties, in de praktijk allemaal nieuwe mensen.

Binnenkort ga ik voor mijn eindgesprek naar opa en oma: ga ik daar wel een taartje eten.


Tags: ,