X-Change 2009

Het Kinderhulp X-Changeweekend van 28 en 29 maart was voor pleeggezinnen een groot succes. Enkele lezers schreven ons hun belevenissen.

Dagje Duinrell

We staan al vroeg op, de jongens en ik, voor een heerlijke dag in Duin­rell. Dat de regen met bakken uit de hemel valt, mag de pret niet drukken. Onderweg gaat de regen zelfs over in hagel! In de auto gaat het bijna stormen. De pubers zien niets van de omgeving. Ze strijden om wie het hardste kan glijden, wie de snelste zal zijn, wie in de duurste auto gaat rijden, wie het verste kan schieten. De muziek knalt uit de boxen. De sfeer zit er helemaal in. Eenmaal aangekomen zie ik langzaam een waterig zonnetje tevoorschijn komen. We mogen op de foto. Ik voel me vereerd met al die ruim een kop grotere gozers om me heen. Met een plattegrond in onze hand zoeken we onze weg. In de verte zien we het zwembad liggen. Ze praten honderduit over al die vette glijbanen. “Kom,” roept er een. “We gaan midgetgolfen.” Voor ik het besef, staan we met zijn allen braaf te golfen.                           <
Marie-Louise

Pleegzorgdag

Samen met mijn oudste zus ging ik naar Duinrell. Ik had kaartjes gekregen van mijn pleegmoeder. Heerlijk met zijn tweeën struinen door het park. Mijn zus had via via te horen gekregen dat mijn veel jongere zusje ook naar Duinrell zou gaan met haar pleegouders. Daar­door had ik super veel zin gekregen om te zwaaien en te zwieren. Ik had haar al meer dan een jaar niet gezien. Zou ze veel veranderd zijn? Ik ken haar pleegouders niet eens. Mijn pleegouders kennen hen ook niet. Zij woont daar nog niet zo­lang. Mijn oudste zus heeft haar nog langer niet gezien. Hoe moeten we haar herkennen? Wie moeten we aanspreken? Nu is Duinrell voorbij. Het was leuk. Ik ben ook teleur­gesteld. Ik heb mijn jongste zus niet gezien.                                <
Ronny

Bedankt!

Wij willen Pleegzorg Nederland en natuurlijk Stichting Kinderhulp bedanken voor de fijne dag op pretpark Duinrell! Onze vier pleegkinderen van vijf, tien, twaalf en vijftien jaar hebben genoten. We vertrokken met de bus om 7.30 uur… Wat spannend! Zelfs voor ons als ouders was het net of we op schoolreisje gingen. Tassen met broodjes, drinken en natuurlijk ieder een zak snoep. Regen, regen, regen, maar dat mocht de pret niet drukken. De jongste genoot van elke kilometer met zijn mp3speler in zijn oren. De oudste had zijn DS gelukkig, want een puber wil niet bijna drie uren in een stomme bus reizen. Onze pleegdochter met een behoorlijke ADHD-stoornis was erg rustig, we wisten niet wat we zagen. Aangekomen was het droog. Zelfs de zon was er. We hebben veel plezier gehad en Kermit de Kikker huppelde tussen de kids door. De trollengrot was super en ook de sprookjestuin was leuk. Om 17.00 uur terug naar huis, moe van alle indrukken.                                <
Pleegouders uit Friesland


Tags: ,