Voetballen en kickboksen

Nadat wij de vorige keer op bezoek zijn geweest in een meidengezin, ontkomen we er nu natuurlijk niet aan om ook eens bij een gezin met jongens langs te gaan. Het pad naar het huis dat ik ga bezoeken bestaat uit een paar ijzeren platen, her en der een betonnen tegel en veel zand. Er wordt namelijk nog volop gewerkt door diverse bouwbedrijven. Het huis van dit pleeggezin is pas kortgeleden opgeleverd. Paula en Carola zorgen voor Dennis en Sander. Paula is hun oma, Carola is hun tante.

De verhuizing heeft de nodige energie gekost en nog niet alles is op orde. Desondanks zijn Paula en Carola blij met de nieuwe woning. De beide jongens die bij hen wonen, Dennis (net tien) en Sander (acht), hebben nu een eigen kamer. Voor de deur is het nu nog een zandbak, maar het is de bedoeling dat daar gras gaat groeien zodat er volop gevoetbald kan worden. Ik word welkom geheten door Carola. Sander is vandaag ook thuis. Hij komt niet bij het gesprek zitten, maar heeft zijn oren openstaan en voorziet ons van aanvullend commentaar. Als Carola vertelt dat hij acht jaar is, reageert hij direct: “Binnenkort ben ik jarig!” Bijna negen dus. Dennis en Sander wonen al lang bij hun oma en tante. Aanvankelijk begon dat als gewone logeerpartijtjes, maar op den duur werden die steeds langer. Hun moeder heeft ‘andere prioriteiten’ in haar leven. Sinds 2002 wonen de jongens permanent bij hun oma. Dennis was op dat moment drie jaar en Sander twee.

Meidengezin

Oma Paula komt uit een gezin met één zus. Zelf kreeg ze twee dochters. Zowel Paula als Carola omschrijven hun eigen gezin dan ook als een meidengezin. “Dat is toch anders dan een gezin met jongens. Wij speelden veel binnen terwijl de jongens veel meer naar buiten willen. Is het een beetje mooi weer, dan hup… voetballen. Wij vermaakten ons met knutselen of met poppen spelen. Nou, daar hebben Dennis en Sander geen interesse in. Ook niet om binnen eens wat te gaan bouwen of zo.”

Als zij zich het spelen van vroeger herinneren en kijken naar hun pleegkinderen, dan ben ik wel benieuwd naar wat hen daarin opvalt. Carola vertelt dat er bij hen vroeger nooit iets stuk ging aan speelgoed. “Bij de jongens wel. Ik weet niet hoe het kan, maar telkens is er wel weer iets kapot. Volgens mij is dat typisch iets voor jongens. Ook een verschil tussen jongens en meisjes is hun mentaliteit. Meisjes gehoorzamen als je hun iets vertelt. Dat zie ik wel bij de meisjes uit de buurt, die luisteren gewoon. De jongens moet je alles helemaal uitleggen en erbij vertellen waarom je iets vindt. Anders gaan ze alsnog hun eigen ding doen. Dat is eigenlijk ook jongensachtig: gewoon iets gaan doen. Achteraf merken ze pas wat de gevolgen zijn.”

Gevaar zien

Jongens hebben vaak een andere interesse in sport dan meisjes. Carola: “De jongens zitten nu allebei op voetbal, maar ze zijn ook wel erg geïnteresseerd in vechtsport. In kickboxen en zo. Dat mogen ze nu nog niet, maar de interesse is er. Zo nu en dan wordt er dus thuis wat voor gedaan. Daaraan zie je dat het jongens zijn, want dat gaat dan mis. Zo ging Dennis een ‘flying kick’ voordoen. Precies op het moment dat Sander vooroverboog vanaf de bank om het wat beter te kunnen zien. Met als gevolg een bloedneus. Volgens mij zien jongens dat gevaar ook echt niet aankomen.”

Toch is het best leuk, jongens in huis. Carola: “Soms doen we samen een spelletje op de spelcomputer. Sowieso houden ze wel van spelletjes doen. Dat is dan wel gezellig, samen. Ook kunnen jongens niet zo goed liegen. Als ze iets hebben gedaan wat niet mag, verraden ze zich al snel.” Paula is het daar mee eens: “Je ziet het aan hun glimlach.” Sander schudt zijn hoofd, hij is het hier niet mee eens. Paula vervolgt: “De jongens zijn ook behulpzaam. Met de verhuizing wilden ze per se helpen. Ze zijn weliswaar behulpzaam, maar of het altijd goed gaat, is een tweede. Dennis is dol op koken, dat is wel leuk. Sander heeft nog niet zo’n eigen voorkeur. Hij doet wel met zijn broer mee, maar is ook weer snel afgeleid.”

Soaps kijken

Als Dennis en Sander meisjes waren geweest, dan had met name Carola zich wel meer kunnen uitleven op hun uiterlijk. Dingen doen met hun haar of met hun kleding. Nu zet ze af en toe het scheerapparaat op hun hoofd voor een kort kapsel. Verder hebben de jongens niet zoveel met hun uiterlijk of met kleding. “Als ik maar wat aan heb,” is het motto van de heren.

Toch zijn er niet enkel jongensdingen in huis. Paula en Carola bieden het nodige tegenwicht. De nagels van Carola worden zo nu en dan in de lak gezet. “Ik heb een periode met knalpaarse nagellak op mijn tenen gelopen. Ik dacht toen wel: ‘Als ik nu maar geen been breek en ze mijn sokken moeten uittrekken.’ De jongens zijn ook best wel eens in voor vrouwenzaken. Carola: “Ze willen soms wel eens mijn haar opmaken. Voor zover daar wat van te maken is, tenminste. Dennis vindt het leuk om samen met mij soaps te kijken. Gezellig voor de buis, kijken naar GTST of Beauty and the Nerd.”
We horen de buitendeur, Dennis komt uit school. Voor mij is het nu tijd om te vertrekken. Dennis is benieuwd naar wat er over hem geschreven gaat worden. “Ik wil dat blad wel bewaren,” zegt hij.
We zullen dus een paar exemplaren toesturen.


Tags: , ,