Kinderen én pleegkinderen

Annelies en Gerard zijn de ouders van drie kinderen. Ze wonen op het platteland en hebben alle ruimte om zich heen. Ze hebben ook ruimte in hun hart en daardoor kwamen ze uit bij pleegzorg.

Wat is de samenstelling van jullie gezin?
“Moeder Annelies is 37 jaar en fulltime (pleeg)moeder. Vader Gerard is 40 jaar en agrarisch ondernemer. Hun oudste dochter Darina is 11 jaar, zoon Yoerie is 6 jaar en de jongste is Thijmen van 4 jaar. In de zomer van 2008 is pleegdochter Margriet van 1 jaar erbij gekomen.”

Hoe kwamen jullie ertoe om pleegouders te worden?
“Al langere tijd liepen wij rond met het idee dat we wilden zorgen voor een kind in de knel. We spraken er over met de juf van Yoerie, die zelf een enthousiaste pleegmoeder is. Zij heeft ons veel verteld en uitgelegd. Doordat Annelies ziek werd, hebben we het een paar jaar moeten uitstellen. Toen er dichtbij een informatieavond gehouden werd, ging het opnieuw voor ons leven. We gingen er naar toe en het sprak ons aan. We wilden iets doen voor een kind dat het minder gemakkelijk heeft dan onze kinderen. Annelies is dol op kleintjes en we zien er ook een opdracht in van naastenliefde.”

Hoe reageerde jullie omgeving op het pleegouderschap?
“De reacties waren verschillend: van enthousiast tot voorzichtig positief en zelfs een enkele negatief. Het was echter onze beslissing en wij voelden ons er goed bij. Nu kijken degenen die niet enthousiast waren er al anders naar. Margriet hoort voor de mensen in onze omgeving helemaal bij ons gezin.”

Hoe ziet jullie begeleiding eruit en voorziet die in de behoefte?
“De begeleiding is erg rommelig geweest. Wij hadden nog geen pleegzorgervaring, maar degene die ons begeleidde ook niet. Daardoor zijn er wel dingen fout gegaan en kregen we op veel vragen geen antwoord. We hebben sinds een maand een begeleider met ervaring en nu gaat het beter. Margriet heeft ook al haar tweede voogd.”

Waar hebben jullie steun bij nodig, waar zijn jullie onzeker over?
“We hebben steun nodig bij de oudercontacten. We zijn daar onzeker over, omdat we van tevoren nooit weten hoe de vlag erbij hangt en hoe we het beste kunnen reageren. Er hangt veel spanning in de lucht tijdens het contact met de ouders.”

Hoe ziet het contact met ouders en familieleden eruit?
“Er is met de ouders een bezoekregeling van een keer in de maand en opa en oma zijn daar ook vaak bij. De bezoeken vinden op neutraal terrein plaats en altijd met begeleiding. Margriet voelt de spanning tijdens de bezoeken en huilt veel. Men overlegt of het anders kan.”

Hoe gaan jullie kinderen om met het pleegkind?
“Ze zien haar als hun eigen zusje, ieder op zijn eigen manier. Darina kan al heel goed voor haar zorgen en haar troosten als ze verdrietig is. Yoerie sjouwt, speelt en maakt veel grappen met haar. Hij krijgt haar altijd aan het lachen en vindt alles goed wat ze doet. Als zijn broer iets van hem kapot maakt, is het huis te klein, maar als Margriet het doet, zegt hij: ‘Dat geeft niet, hoor.’ Thijmen kroelt het liefst met de haren van Margriet.”

Welke praktische problemen komen jullie tegen?
“We pasten niet meer in onze auto! Binnen een week hadden we een andere. We hebben nu zeven zit­plaatsen, dus we hebben nog een plaatsje over…”

Zijn er momenten waarop je denkt: hier had ik nooit aan moeten beginnen?
“Nee, dat hebben we nooit gedacht. Toen ze in het begin ’s nachts veel huilde, dacht ik weleens: ‘Waar ben ik ooit aan begonnen!’, maar dat ligt alweer ver achter ons. We slapen nu allemaal lekker de hele nacht.”

Beschrijf een ervaring die illustreert: daar doen we het voor!
“Die ervaring heb ik iedere avond. We hebben een heel bedritueel en dat eindigt altijd met het moment dat ze helemaal rustig tegen me aan ligt en me dan zo ontzettend lief aankijkt. Ongelooflijk dat zo’n kleintje je zoveel vertrouwen geeft!”


Tags: ,