Rapportage

Bram is ambulant begeleider bij een instelling voor pleegzorg. Hier begeleidt hij ouders en pleegouders. Voor Mobiel doet Bram verslag van zijn ervaringen in de pleegzorg.

Johan is twaalf jaar. Daarom is hij door de kinderrechter uitgenodigd om mee praten over de verlenging van zijn verblijf bij zijn pleegouders. Hij kreeg een officiële brief van de rechtbank en een kopie van de rapportage die er over hem is verstuurd.

Johan pakt zijn taak serieus op, want hij wil beslagen ten ijs komen. Al snel hangt hij bij mij aan de telefoon met een klacht. Volgens hem is het rapport niet te lezen. Hij wil uitleg over een aantal termen die gebruikt worden.

Nou worden de meeste rapporten inderdaad ingewikkeld opgesteld. Ze hebben een ingewikkelde structuur en omdat een rapport aan de hand van vaste vragen is opgesteld worden de dingen telkens herhaald. Daarbij zijn ze ook nog voorzien van ingewikkelde vaktaal.

Eigenlijk is het vreemd dat een rapportage wordt geschreven zoals we dat nu doen. Het is met name bedoeld voor professionals en instanties onderling, terwijl het voor de kinderen over wie het gaat niet te volgen is. Dat kinderen op een gegeven moment hun eigen papieren gaan lezen, zou al vanaf de eerste verslagen in het oog gehouden moeten worden.

Kortom: begeleiders, pak de huidige rapportage er nog een keertje bij, lees het door en zet het de eerstvolgende bespreking eens leesbaar op papier. Niet voortborduren op het verhaal van vorig jaar, maar maak een nieuwe – leesbare – start. Juist als het kind waar het om gaat nog geen twaalf is.


Tags: ,