Interview met een ex-pleegpuber

Tanja is inmiddels officieel geen pleegkind meer, ze is ouder dan achttien. Haar puberteit ligt grotendeels achter haar. Ze woont nog altijd bij haar pleegouders en volgt een opleiding HBO-Sociaal Pedagogische Hulpverlening. Kan pleegzorg voor pubers iets extra’s betekenen?

Hoe ben jij in jouw pleeggezin terecht gekomen?

“Mijn moeder is overleden toen mijn broer en ik nog jong waren. Mijn vader kon niet voor ons zorgen. Hij was emotioneel niet stabiel en had een moeilijk leven. Inmiddels is hij ook overleden. Maar hij leefde nog in de tijd dat wij al in het pleeggezin woonden. In de woonkamer van mijn pleegouders hangt nog altijd een foto van mijn vader.“

Beschrijf het gezin eens waarin je bent terecht gekomen.

“Mijn pleegouders zijn allebei al wat ouder. Voor mijn gevoel kwam ik bij een opa en oma wonen, maar dat is in de loop van de tijd gelukkig meegevallen. Met mijn pleegvader onderneem ik nog steeds van alles. Liefst op de fiets. Met mijn pleegmoeder praat ik veel, vooral als we samen wat aan het doen zijn. Ik help veel in de huishouding, deels omdat ik dat leuk vind en deels om wat terug te doen. Mijn pleegouders hebben mij altijd gesteund in wat ik wilde. Toen ik bedacht had welke opleiding ik wilde doen, is mijn pleegvader mee geweest naar open avonden van scholen. Ook hielpen ze mij met mijn huiswerk en werd er een computer aangeschaft.”

Jij bent inmiddels ouder dan achttien.

“Klopt, ik woon nog steeds bij mijn pleegouders. We hebben afgesproken dat ik bij hen blijf totdat ik op mijzelf ga wonen. Ik heb nu al een paar jaar een vaste vriend. Vorig jaar heb ik mijn opleiding SPW afgerond. Inmiddels ben ik aan mijn vervolgstudie begonnen en loop ik stage bij een opvang voor verstandelijk gehandicapten, hier vlakbij. Ik kan er lopend heen.”

Was je een lastige puber?

“Dat weet ik niet zo goed, dat zou je mijn pleegouders moeten vragen. Ik heb het lange tijd best moeilijk gehad met wat ik in het verleden heb meegemaakt. Mijn pleegouders veroordeelden mijn vader niet om wie hij was, dat was wel belangrijk voor mij. We praatten meer over wat ik later zou kunnen gaan doen. Ik ben mij in de loop van de tijd gaan realiseren dat ik er zelf aan moet werken om wat van mijn leven te maken. In die zin heb ik het anders aangepakt dan mijn broer. Hij heeft moeite met het vinden van werk en een vast woonadres. Ik probeer door serieus te studeren een goede start voor later te maken.”

Wat heeft het wonen in een pleeggezin voor jou betekend?

“Het heeft mij een kans gegeven om te studeren. Voor mij was wel duidelijk dat ik later met mensen wilde gaan werken. Ik weet hoe het is om niet meer thuis te kunnen wonen. Dat kan je niet uit een boekje halen, die ervaring neem ik mee in mijn werk.”


Tags: , ,