De ideale vakantiedag

De volgende Mobiel gaat over pubers in de pleegzorg. Een speciale groep pleegkinderen omdat in alle verwarring die de puberteit toch al met zich mee brengt, het pleegkind zijn voor een extra prikkel kan zorgen. Lees mee hoe het op vakantie kan gaan met een puber aan boord. Heeft u ook een typisch pleegzorg-puberverhaal? Dan kunt u ons schrijven of mailen. Het adres vindt u in het colofon.

We hebben een wisselende bemanning deze zomer: de een komt, de ander gaat. Op een dag is alleen onze jongste pleegdochter (14) over, maar gelukkig logeert haar vriendin nog bij ons. Het is een stralende dag en we vragen haar, na al haar gemopper van de laatste dagen, wat voor haar de ideale vakantiedag is. Ze brandt meteen los: pas om een uur of twee weg van de camping, want jullie willen altijd zo vroeg weg. Naar Sneek varen om te gaan winkelen, frites eten, met z’n tweeën naar de nieuwe Harry Potter-film en in Sneek blijven slapen op de boot. Klaas en ik stemmen in en installeren ons rustig in het zonnetje met koffie en een boek. Om twaalf uur komen ze al tevoorschijn met tassen vol zonnebrandcrème, Hitkrant, i-pod, mobiele telefoon, extra shirtjes, bikini’s en alle andere dingen die je nodig hebt als je veertien bent. “We kunnen weg, hoor,” zegt ze als wij gewoon blijven zitten. Op onze verbaasde blikken reageert ze met: “Ja, iedereen is al weg, dus er is hier ook niks aan…” Het zou de ideale vakantiedag worden, dus we gaan varen. De meiden richten hun verblijf op het voordek in met hun tassen en badlakens en beginnen met smeren. De plekjes waar ze zelf niet bij kunnen, doen ze zorgvuldig bij elkaar.

Ze zùllen bruin worden, zoveel warme dagen zijn er niet deze zomer, dus iedere minuut benutten! Ze deksletten tot ze het behoorlijk warm krijgen. “We willen zwemmen.” Water genoeg, dus op een mooi plekje leggen we aan. Na enkele minuten zijn ze al uitgezwommen, want het water is hier zó smerig! Al voordat we weer varen, begint het smeerritueel opnieuw, want de nivea was niet waterproof, de mascara gelukkig wel. De kapsels worden gefatsoeneerd en daar liggen de dames weer.

Tegen de tijd dat we Sneek naderen, gaan ze zich aankleden. Ze stappen al van boord voordat de boot vast ligt. We kunnen nog net afspreken dat we elkaar om zes uur bij de snackbar zien. Daar zien we de aankopen: vriendschapskettinkjes, nagellak, remover en tassen: allemaal koopjes! Als ze even later mee naar binnen gaat om het lekkerste uit te kiezen, laat ze haar tas met alle aankopen, mobieltje en portemonnee zo voor het grijpen staan. Ze krijgt het eten niet op dat ze gekozen heeft, maar wil nog wel drinken. Haar vriendin biedt aan: “Wil je wat van mijn milkshake?” “Nee,” antwoordt ze. “Ik moet eerst dat vieze ding opeten.” Als de film uit is, belt ze, dat is ‘veiliger, want dan weten jullie dat we onderweg zijn’. Als ze terug zijn, vertellen ze uit beleefdheid twee zinnen over de film en storten zich dan op hun Nintendo. Als we de volgende morgen met z’n vieren opstaan en haar vragen hun slaapspullen op te ruimen, kan dat niet, want ze zit net haar nagels te lakken. We gaan echter niet nog zo’n ‘ideale’ vakantiedag houden.


Tags: ,