Normen en waarden

Bram is ambulant begeleider bij een instelling voor pleegzorg. Hier begeleidt hij ouders en pleegouders. Voor Mobiel doet Bram verslag van zijn ervaringen in de pleegzorg.

José doet het goed in haar nieuwe gezin. Met haar nieuwe huisgenoten kan ze spelen en ruzie maken, precies zoals dat hoort. Daarnaast hebben ze er iets onweerstaanbaars: een spelcomputer. Het liefst zou ze daar de hele dag achter zitten, maar nu ben ik er, dus zit ze bij het gesprek en praat mee.

“Als je elkaar aardig vindt, dan kun je kinderen krijgen”, mompelt José voor zich uit. Zeer leeftijdsadequaat, dus haar pleegmoeder en ik knikken even instemmend. “Maar dat moet je niet meteen doen, je kunt beter eerst werk zoeken en een tijdje geld sparen.” We kijken elkaar even aan. Dit zijn niet geheel de normen en waarden die José van huis uit heeft mee­gekregen. “Wat bedoel je?”, probeert haar pleegmoeder voorzichtig. “Nou”, verklaart José. “Als je een kind krijgt, daalt je geld en je geluksmeter.“ Weer kijken de pleegmoeder en ik elkaar aan, dit keer in de hoop dat de ander begrijpt wat José zegt.

“Ze praat over de Sims”, zegt één van de dochters vanachter haar stripboek. “Dat is een spelletje. Een spelletje waarin je de baas bent over een poppetje. Als je de verkeerde dingen doet, dan verlies je geld of daalt je geluk.”

Aha. Een computerspelletje met een pedagogische meerwaarde. Soms moet je als hulpverlener ook niet overal iets achter zoeken.


Tags: ,