Hoofddoekje

Bram is ambulant begeleider bij een instelling voor pleegzorg. Hier begeleidt hij ouders en pleegouders. Voor Mobiel doet Bram verslag van zijn ervaringen in de pleegzorg.

Vandaag ga ik op bezoek bij Rachid. Hij woont bij zijn tante en bij haar in huis gaat alles volgens de islamitische regels. Dat wordt straks dus de schoenen uit bij binnenkomst. Vandaag loopt het anders: Rachid is nog niet van school. Zijn tante gaat hem halen en vraagt of ik mee rij. Ach wel ja, wat moet ik anders.

Tante heeft een eigen stijl van rijden. Nogal kort door de bocht. Ik houd mij zo goed mogelijk vast en bid tot mijn eigen god dat we heelhuids op de plaats van bestemming aankomen. Plotseling klinkt er een vrolijk muziekje. Uit een tas wordt het nieuwste model mobiele telefoon tevoorschijn gehaald. “Ja, hallo? Ja… ik zit in de auto.”

Oh nee, dit is geen handsfree model. Ik ben bang dat dat de rijstijl niet positief zal beïnvloeden. “Ja, wacht effe hoor”, zegt tante en met een handige beweging schuift ze de telefoon onder de rand van haar hoofddoek. “Zo, zeg het maar…” De telefoon zit stevig op z’n plek en het gesprek kan gewoon doorgang vinden. Omdat ze twee dingen tegelijk moet doen, gaat tante zelfs wat rustiger rijden.

Er is nogal eens kritiek op het dragen van een hoofddoek. Geloof mij: het heeft ook z’n voordelen!


Tags: ,