Pleegzorg vanuit het hart

Auteur: Melissa Hofland    

Mobiel kijkt over de grenzen heen. Hoe is pleegzorg geregeld in andere landen, van oost naar west, van noord naar zuid? In ieder nummer een uniek verhaal. We geven u een sfeerimpressie, een persoonlijke ervaring of een beschouwing over de organisatie van pleegzorg in dat betreffende land. In dit nummer Antillen en Aruba.

Marieke van der Plas en Anneke Nicolaas-Lucas. Twee Nederlandse vrouwen die elkaar niet kennen. Eén ding hebben ze gemeen: hun liefde voor de bewoners op de Antillen. Marieke gaat een aantal keer per jaar een maand naar de Cariben om de mensen te helpen met het aanvragen van subsidies, zodat de eilanden zich verder kunnen ontwikkelen. Anneke is directeur van de pleegzorgcentrale op Aruba. Zij vertellen ons over hun ervaringen met de opvang van kinderen die niet meer thuis kunnen wonen.

De Nederlandse Antillen zijn een land binnen het Koninkrijk der Nederlanden (1) en bestaan uit vijf eilanden in de Caraïbische Zee. De totale landoppervlakte is circa 800 km2, terwijl het aantal inwoners ongeveer 180.870 bedraagt. De hoofdstad van de Nederlandse Antillen is Willemstad op het eiland Curaçao. Op 1 januari 1986 scheidde Aruba zich af van de overige Nederlandse Antillen en werd een autonoom land binnen het Koninkrijk der Nederlanden (status aparte). Aruba heeft een bevolking van circa 103.000 inwoners en een oppervlakte van ongeveer 180 km2. De hoofdstad is Oranjestad.

Marieke van der Plas beheert samen met een collega de stichting ‘Het Start­bureau’, die gevestigd is op het eiland Curaçao. “Wij willen de mensen perspectief bieden. Wij adviseren en helpen bij het werven van fondsen in de welzijnszorg,” legt Marieke uit. Voor dit werk komt ze bij allerlei instanties op de Antillen terecht. Zo kwam Marieke ook op een meideninternaat waar de directrice met de handen in het haar zat. “Ze wist niet waar ze de meiden met kerst moest herbergen. Op de Antillen ligt de pleegzorg namelijk op z’n gat. Er is helemaal niks meer,” vertelt ze. “Pleegzorg is er altijd een informeel proces geweest. Buren, vrienden of familieleden nemen de zorg over als het ergens dreigt mis te gaan.” Pleegzorg heeft op de Antillen echter wel bestaan. “De geldstekker is er op een gegeven moment door de overheid uitgetrokken. Dat is altijd het probleem. Tekort aan geld, mankracht en kennis. Ideeën zijn er overigens genoeg. Schitterende ideeën zelfs. Daar komen de Antillianen mee naar ons toe. Maar bij de uitwerking ervan gaat het mis.”

Anneke Nicolaas zetelt met de pleegzorgcentrale ‘Fundacion Guiami’ op het zelfstandige Aruba. “Sinds juni 2004 heeft Aruba officiële pleegzorg. Officieel staan er bij ons 57 pleeggezinnen geregistreerd. Toch wordt de grootste vorm van pleegzorg nog altijd verzorgd door de familienetwerken. Daar hebben we grofweg zo’n 400 gezinnen van op het eiland. Wij willen dat graag veel meer professionaliseren, maar de ontwikkelingen hierin gaan erg langzaam”, vertelt Anneke. De pleegzorgcentrale is bezig met een grote wervingscampagne via kranten, radio en televisie. “Onze centrale staat nog echt in de kinderschoenen. In de toekomst willen we meer cursussen gaan verzorgen, meer pleeggezinnen en werknemers en meer geld voor de pleegzorguitkeringen werven.” Anneke ziet het rooskleurig in: “Het mag hier dan allemaal minder zakelijk zijn en chaotischer georganiseerd, het gaat allemaal wel vanuit het hart. Dat merk je. Het kost handenvol geld om kinderen op te vangen, maar de mensen gaan er voor.” •

(1) Het ziet er naar uit dat dit verandert. In de nabije toekomst worden de kleine eilanden van de Antillen waarschijnlijk provincies van Nederland.

overzicht inhoud van dit nummer


Tags: ,