‘Vroeger’

Bram is ambulant begeleider bij een instelling voor pleegzorg. Hier begeleidt hij ouders en pleegouders. Voor Mobiel doet Bram verslag van zijn ervaringen in de pleegzorg.

Zo nu en dan belt Pieter mij op om af te spreken om een kop koffie te komen drinken. Vaak is er dan iets te melden over een nieuwe baan of plannen om te gaan samenwonen. Hij wil graag vertellen dat het goed met hem gaat. De twintiger van nu heb ik leren kennen als twaalfjarig jochie, op het internaat waar ik toen werkte. Hij was mijn eerste ‘mentorkind’. Een ongeleid projectiel dat zijn ouders tot wanhoop wist te drijven. Nu er meer rust in zijn leven is, wil hij dat ook laten zien. Die verhalen ken ik ook van pleegouders. Kinderen die na jaren weer eens langs komen om te praten met de mensen die in het verleden belangrijk waren.

Na een internaatplaatsing gaat iedereen zijn eigen weg. De kinderen gaan naar een andere woonplek, de groepsleiders vinden een andere baan en ook het gebouw wordt verbouwd om te voldoen aan de eisen van de moderne tijd. Na een paar jaar is er helemaal niets meer dat herinnert aan de plek waar het kind ooit woonde.

Teruggaan naar het verleden wordt niet in behandelplannen genoemd, maar het is van onschatbare waarde. Hiermee biedt pleegzorg een belangrijke meerwaarde boven opvang in een leefgroep.


Tags: ,