Stomme pleegouders

Johan is niet aardig tegen volwassenen. Als klein kind al heeft hij geleerd dat volwassenen niet te vertrouwen zijn. Als je die een beetje op afstand weet te houden, dan hou je in ieder geval de controle over wat er met je gebeurt. Zijn pleegouders zijn vreselijk stom. Ze zeggen stomme dingen en ze doen stom. Dus als er iets fout gaat, is het hun schuld. Zoals hij het zelf altijd verwoordt: “Ik heb geen problemen hoor, mijn pleegouders hebben een probleem. Ga maar met hen praten.”

Toch heeft Johan bij hen zijn plekje. Na schooltijd drinkt hij wat met zijn pleegvader en als Johan in een goede bui is, vertelt hij wat er die dag gebeurd is. Daarna neemt hij zijn vaste plaats in op de bank en doet zijn computerspelletje. Als hij daarmee klaar is, gaat hij voetballen met jongens uit de buurt. Lekker overzichtelijk en voorspelbaar.

Ondanks dat Johan een handenbinder is, vraag ik de pleegouders of ze nog een kind zouden willen opnemen. Ze hebben het immers in de vingers. Dat willen zij wel, maar Johan niet. Als ze hem vertellen over mijn voorstel heeft hij honderd en één bezwaren. Hij ziet het helemaal niet zitten en voorlopig wil hij ook niet meer met mij in gesprek.

Want laten we het helder houden: Johan heeft stomme pleegouders, maar het zijn wel zijn stomme pleegouders.


Tags: ,